Zomer 2017 – Israel

Zoals jullie allemaal al wel weten is mijn zomer dit jaar een beetje anders gelopen dan verwacht (lees: al mijn spullen zijn gejat waardoor ik 3 weken langer in Nederland moest blijven om al mijn documenten weer opnieuw aan te vragen en te ontvangen…). Maar, voor dat allemaal gebeurd was waren Funs en ik in Israel. Hij vooral voor werk, maar ik gewoon voor vakantie. Bij deze wilde ik toch nog wat foto’s en ervaringen van die week delen. Helaas ben ik alle foto’s die op mijn telefoon stonden kwijt (bedankt tassendief), maar gelukkig had ik mijn dure camera die dag in the airBnB gelaten en heb ik de ‘mooie’ foto’s nog wel.

DSC_0023(Rothschild)

De eerste volledige dag besloot ik om door de stad te lopen en op ontdekking te gaan. Ik begon bij Rothschild, een lange boulevard die dwars door de stad snijdt. In het midden kan je wandelen door een plantsoentje waar kleine koffiehuisjes, bankjes, en speeltuintjes elkaar afwisselen. Langs de boulevard zijn allerlei leuke restaurantjes en barretjes, zoals BuXa, waar allerlei kleine figuurtjes in vitrinekasten te zien zijn en je goede cocktails kan drinken.

DSC_0024
(Rothschild)

Aan het einde van Rothschild kom je uit op Habima Square (letterlijke vertaling vanuit het Hebreeuws is het Podium Plein). Aan dit plein zit het Habima Theater, het Cultuurpaleis en het Helena Rubinstein Pavilioen voor Moderne Kunst.

DSC_0031(Habima Square)

Tel Aviv als geheel doet aan als veel andere Middelandse zee steden. Het weer is mooi, de architectuur is chaotisch, de mensen zijn vriendelijk, en er wordt allerlei hoogbouw gebouwd. Je hebt totaal niet het idee dat je je in een land bevind dat in een religieuze oorlog verwikkeld is. In Tel Aviv lijkt iedereen jong en lijkt iedereen het Joodse geloof meer te zien als een ding wat hen allemaal verenigd dan een ding waar over gevochten moet worden. Voordeel voor mensen zoals ik is dat vrijwel iedereen perfect Engels spreekt, omdat ze dit op school leren (zoals wij in Nederland). Ik was initieel bang dat ik niks zou kunnen begrijpen omdat het alfabet zo anders is, maar gelukkig hebben ze voor touristen menu’s in het Engels.

DSC_0032(Habima Square)

In Tel Aviv voelde ik me altijd veilig. Het enige rare dat ik heb meegemaakt was dat ik een keer over de stoep liep en er een man op me af kwam die heel nodig langs mij wilde aan mijn linkerkant. Maar ik wilde eens assertief zijn dus ik bleef zo lopen dat dat voor hem onmogelijk was. Toen hij aan mijn rechterkant mij voorbij liep snapte ik ineens waarom hij liever via de andere kant was gegaan. Aan zijn rechterarm (de arm die nu het dichtst bij mij was) hing een volautomatisch machinegeweer. Deze man was gewoon in burger kleding dus dit was voor mij volledig onverwacht! Later hoorde ik van Funs z’n collega’s dat dit vrij normaal is.

DSC_0037(Habima Square met Cultureel Paleis in de achtergrond)

Veel gebouwen in Israel zijn gebouwd in de jaren ’30 volgens de Bauhaus stijl door Joodse architecten uit Duitsland die waren gevlucht voor de Nazis. Helaas heb ik hier alleen maar foto’s van gemaakt met mijn telefoon, maar soms zie je op foto’s in deze post nog wel wat witte gebouwen. Ze worden beschermd als een Ā World Cultural Heritage site onder de noemer Witte Stad.

DSC_0044(Habima Square, terugkijkend naar Rothschild)

Na Habima Square ben ik via Sderot Chen doorgelopen naar Rabin Plein. Dit plein is vaak de locatie voor demonstraties en stakingen. In 1995 werd de naam origineen Rabin Plein nadat premier Yitzak Rabin hier vermoord was. Op het plein staat ook een Holocaust monument (genaamd Holocaust en Wederopleving monument).

DSC_0056(Rabin Plein, Holocaust Monument, zie vooral ook de photobomber linksvoor)

Als je een drone zou hebben zou je kunnen zien dat het monument van boven de vorm van een Ster van David heeft. Ik begreep dat de onderste piramide de ervaring tijdens de Holocaust voorstelt, terwijl de bovenste piramide (die naar de hemel opent) de bevrijding en wederopbouw representeerd.

DSC_0061
(Waterlelies op Rabin Plein)

Op het plein was ook een fontein/vijver met daarin een enorme hoeveelheid waterlelies. Dit was erg mooi en rustgevend. Helaas was er een enorme groep Amerikaanse toeristen die door een lokale gids met veel bombarie werden rondgeleid. Ze besloten met z’n allen op het platform van het Holocaust monument te klimmen en dan een foto te maken terwijl ze er allemaal weer vanaf sprongen… Ze hadden wel iets meer respect mogen hebben (volgens mij begin ik al een oud dametje te worden die zeurt over ‘de jeugd van tegenwoordig’).

DSC_0059(Lelie vijver bij Rabin Plein)

Hierna besloot ik naar het strand te lopen (jaha Tel Aviv is ook nog eens een badplaats, de ultieme middelandse zee locatie!). Wat me onderweg nog opviel was dat oud en nieuw in Tel Aviv heel goed samen lijken te gaan. De wolkenkrabbers worden omringd door kleine oudere gebouwtjes.

DSC_0071(Ergens in Tel Aviv)

Het strand was erg ontspannend. Zoals iedereen die wel eens naar de Middelandse zee is gegaan weet, de zee is een comfortabel temperatuurtje, heel helder, en erg rustig. Heel wat anders dan de oceaan waar we in California mee moeten dealen. In de foto hieronder zie je op de achtergrond het oude stadje Jaffa (waar Funs en ik later deze week samen naartoe gingen).

DSC_0074
(Strand, Tel Aviv)

Op vrijdag waren we uitgenodigd door een collega van Funs om bij hem thuis met zijn familie het weekend te vieren (wat in Israel vrijdag en zaterdag is). Dit was een superleuke avond waar we letterlijk alle familie leden tegelijkertijd hebben ontmoet. Super cool om te zien dat ze elke week samenkomen, allemaal een gerecht meenemen, en dan super relaxed op het dakterras van de avond genieten. Hieronder wat foto’s van Jaffa, toen Funs en ik daar samen heengingen. De laatste foto is binnen in de kathedraal van Tel Aviv (jaha die hebben ze ook daar).

(Jaffa, Tel Aviv)

In het weekend hebben Funs en ik een auto gehuurd en zijn we naar de Dode Zee gereden. Dit moest wel met een omweg, want als je direct rijdt moet je door Jeruzalem en de Gaza strook, wat de autoverhuurder niet zo’n goed idee vond. Dus we zaten ongeveer 2 en een half uur in de auto, omringd door woestijn, met af en toe een kameel (helaas zag ik ze altijd te laat om de goede camera te pakken en er een foto van te maken…). Zodra we de stad uitwaren sprak iedereen ineens een stuk minder Engels, dus toen we moesten tanken op de terugweg en we het tank-apparaat niet begrepen, moest ik met wat gebarentaal en veel vraagtekens met de tankstation medewerkers praten om het allemaal geregeld te krijgen. Gelukkig waren zij ook bereid om te proberen mij te begrijpen, dus uiteindelijk kwam alles goed.

Ergens halverwege was er ineens een soort kunst ding van oude motoren en metaal. Helaas was er niet echt een plek om even te stoppen en te kijken, dus heb alleen een snelle foto kunnen maken. Hier zie je wel ook hoe het landschap er verder uit zag onderweg: woestijnig.

DSC_0095(Ergens tussen Tel Aviv en de Dode Zee)

Onderweg zijn we nog gestopt bij Ein Gedi, een oase middenin de woestijn. Het was best apart om zoveel groen te zien in het midden van het woestijngebied (hoewel het ook weer niet zo groen was als oases er in films altijd uitzien). Op de bovenste foto zie je op de achtergrond de Dode Zee.

DSC_0125DSC_0127(Ein Gedi, Israel)

En toen waren we eindelijk bij de Dode Zee. We waren helemaal naar het meest Noordelijke puntje gereden, naar Kalia Beach. Dit scheen een van de mooiere plekken zijn, en is ook de locatie van de “lowest bar in the world” (omdat de Dode Zee het laagste punt op aarde is). Helaas heb ik daar vooral fotos met mijn telefoon genomen. Hieronder een paar foto’s met de goeie camera.

(Dode Zee, Israel)

Dat stuk wat Funs laat zien in de foto linksonder is een stuk zout. Het was enorm vaag om in de Dode Zee te dobberen. Er staan super veel waarschuwingsborden dat je niet moet zwemmen, dat je meteen naar een dokter moet als je water in je oog of in je mond krijgt, dat je niet mag springen of spetteren, etc. Je kan niet echt zwemmen, ook al zou je het willen, het water is zo “zwaar”… Het enige wat je kan doen is gewoon een beetje dobberen. Het is alsof het water een lounge stoel voor je vormt, dus je zit een beetje terwijl je in het water drijft (dus je zit niet op de bodem van de zee, maar je “zweeft” erboven). Het water voelt ook heel raar, heel plakkerig. Het idee is dat je jezelf insmeert met de modder van de bodem, dat zorgt voor een gladde, zachte huid. Dus dat hebben we dan ook maar gedaan. Het maakt je huid inderdaad erg zacht, maar het is ook een gedoe om het allemaal weer uit je zwempak te krijgen hahaha.

Toen we eruit wilden gaan gleed ik weg op de bodem (die modder is superglad!) en haalde ik mijn arm een beetje open aan een van de rotsen. Het is maar goed dat we er daarna meteen uitgingen, want het begon meteen te steken van al het zout in het water. Wel lekker ontsmettend hahaha.

Poeh. Toch nog een lang verhaal geworden (1500+ woorden nu!). Natuurlijk hebben we wel meer gedaan dan de dingen hierboven. Doordeweeks zijn we vaak uit eten geweest met collega’s (ze hebben enorm lekker Mexicaans, Italiaans, en natuurlijk Israelisch eten in Tel Aviv), hebben we biertjes gedronken in coole barretjes in rare steegjes, en elke ochtend genoten van het enorm uitgebreide ontbijt in ons hotel (Funs was daarna nog een keer naar Tel Aviv voor werk en ze herkenden hem nog! Ze vroegen zich af waar ik was dit keer!). Als je ooit eens denkt: “waar zal ik nu eens op vakantie gaan?”, ik kan Israel (en Tel Aviv specfiek) erg aanraden. Hopelijk kunnen Funs en ik nog een keer samen gaan zodat we ook Jeruzalem nog kunnen bezoeken. Dit keer hadden we het gevoel dat we niet echt tijd hadden om het echt goed te verkennen en zien.

Advertisements

New Year’s Eve

Pfff… Ok, hier gaan we dan.

Zoals sommigen van jullie misschien al weten, hadden Funs en ik een enorme reunie geregeld rondom Oud en Nieuw. We zouden elkaar weer zien, maar hadden tegelijkertijd met Arjen en Marieke afgesproken om New Years Eve (NYE) in New York City (NYC, handig he die afkortingen) te doen. Daarnaast wonen mijn oom en tante in de buurt van NYC en zouden mijn ouders daar weer heen gaan, zodat we ook nog eens mijn moeders verjaardag konden vieren.

20161229_162656(Een beetje wazig maar wel leuk!)

Funs en ik hadden onze vluchten enigszins gepland zodat ze redelijk tegelijkertijd aankwamen op JFK airport. Helaas had Funs z’n vlucht vertraging, dus viel dat plan een beetje in het water. Gelukkig kwamen papa en mijn oom Pim ons halen dus ik hoefde niet alleen te wachten. šŸ™‚ Ik was 10 jaar niet bij mijn oom en tante geweest, maar het huis was nog erg herkenbaar! En net zo gezellig als ik het me herinner! Mijn neef was er ook, dus dat was nog eens extra leuk. Voor mijn moeders verjaardag zijn we eerst naar een lokale bier brouwerij gegaan en daarna Thais gaan eten. Toen kwamen mijn tantes ouders ook langs, dus het was erg feestelijk! En ook nog eens oude vrienden van Pim en Wendy (die mijn ouders ook kennen). We hadden Champagne en taart in huis en de avond vloog voorbij. Ergens halverwege hebben we ook nog even ge-facetimed (Skype maar dan via de telefoon) met mijn nicht Leahy, wat superleuk was! Ik heb haar al helemaal lang niet meer gezien. Deze zomer gaat ze trouwen dus dan zie ik haar eindelijk weer eens in het echt!

DSC_0831(East Village)

Na mijn moeders birthday zijn we door mijn tante NYC in gereden waar Arjen en Marieke al in onze AirBnB in de East Village waren getrokken. De East Village is een soort De Pijp buurtje, allerlei semi-viezige straten met kleine, lokale winkeltjes, barretjes, en restaurantjes, met veel hoge huizen eromheen, maar weinig wolkenkrabbers. Toen we Arjen en Marieke weer zagen was het nog meer alsof we gewoon in Amsterdam waren, alleen hadden we geen fietsen om overal te komen, maar liepen we gewoon heel veel. Aan aantal highlights waren: De Central Park Zoo, The Frick Collection (een super boeiend museum waar kinderen < 8 jaar niet welkom zijn!), vies Italiaans in little Italy, Fancy Cocktails in een Fancy Hotel bar, biertjes bij “onze” buurtkroeg, enorm traditioneel Japans eten (compleet met verzonken tafel en WC slippers), relaxte Bagel ontbijtjes thuis, en natuurlijk Oud en Nieuw (of NYE zoals dat hier heet)!

DSC_0846(Central Park Zoo)

NYE was de echte reden dat we allemaal in NYC waren. Funs en Arjen wilden al jaren naar een concert dat Gov’t Mule elk jaar met NYE doet, waar ze altijd een thema hebben en andere muzikanten uitnodigen om met hen te jammen. Nu waren we er eindelijk! Na een relaxte avond waar we pizza hebben afgehaald om de hoek en we allemaal eigenlijk super moe waren zijn we met een uber naar het Beacon theater gegaan. Het theater was extreem mooi en een rare mix van stijlen gecombineerd. Helaas bleek het thema dit jaar te zijn “alle artiesten die in 2016 dood zijn gegaan” en waren dus veel nummers in mineur en wat minder feestelijk dan je misschien zou wensen op NYE. Maar, we hadden toch nog veel lol en toen de klok 12 sloeg was het toch enorm speciaal om daar met zijn vieren te zijn. Al was het maar omdat we allevier nog nooit zoveel mensen tegelijk zoveel wiet en andere drugs hebben zien gebruiken! In het begin ging dit nog enigszins subtiel, met in vuistjes verstopte jointjes en onderhands doorgegeven pilletjes en “koekjes”, maar tegen het einde stond iedereen open en bloot te roken (wat toch echt niet mag in het theater). Enorm fascinerend!

IMG_0936(Beacon Theater)

Wat ook interessant was, was dat er in NYC eigenlijk amper mensen zijn die zelf hun vuurwerk afsteken. Dus toen we na het concert weer buiten stonden zag het er buiten helemaal niet uit alsof het oud en nieuw was geweest… Het was gewoon een avond als elke andere. Errug vreemd voor ons Hollanders, die toch gewend zijn om met gevaar voor eigen leven buiten rond te lopen met oud en nieuw.

IMG_0937(Amsterdam Ave!)

Op 1 januari kwamen we allemaal wat stoffig, maar werden Funs en ik door onze vrienden uit Ohio (die helemaal naar NYC waren gereden voor oud en nieuw met hun kids) uitgenodigd om naar Shakeshack te gaan. In California hebben we In ‘n Out, een soort veel betere (en oudere) McDonalds met enorm goede burgers. Aan de Oostkust hebben ze de tegenhanger: Shakeshack, een plek waar ze naast burgers ook goede milkshakes, frites, en zelfs bier serveren.

IMG_0939(Shakeshack!)

Daarna hebben we door Battery Park gewandeld, de gratis veerboot naar Staten Island genomen, zodat we het vrijheidsbeeld konden zien, en daarna zijn we naar het nieuwe World Trade Center en het 9/11 memorial gelopen. Toen we op de ferry zaten werd onze boot ineens begeleid door een bootje met een serieus uitziende meneer met een machinegeweer erop! Best apart, en we snappen nog steeds niet echt waarom… Het was een enorm mooie eerste dag van het jaar.

IMG_0946DSC_0915DSC_0953DSC_0961DSC_0963

Tijdens de laatste paar dagen in NYC zijn we nog met mijn ouders naar het Gugenheim museum gegaan (een van mijn favoriete gebouwen in de hele stad). Er was helaas een beetje een vage, saaie tentoonstelling op de langzaam omhooglopende overloop, van een vrouw die het fascinerend vond om lijnen en vakjes te maken op een canvas, en daarbij alleen de meest saaie kleuren grijs en pastel te gebruiken.

IMG_0987(Gugenheim)

Arjen en Marieke gingen een dag eerder weg dan Funs en ik, en voor onze laatste avond in de stad had Funs een super cool hotel geboekt dat gevestigd was in een oude Hoedenfabriek. Er was een dakterras vanwaar we het Empire State Building konden zien. Op onze laatste dag zijn we naar de Public Library en Grand Central Station gegaan. In de Public Library zagen we de gehele Grote Winkler Prins Encyclopedie staan!

En toen was het helaas ook tijd voor ons om weer naar onze huizen te gaan. Maar, we zouden niet lang meer lange-afstand zijn, want op 22 januari kwam ook Funs “voor goed” naar de VS! Daarover meer als ik weer eens een avond heb waarop ik niet 300 dingen hoef te doen šŸ˜‰

Thanksgiving 2016

Hoewel Thanksgiving alweer een maand geleden is, heb ik nu pas tijd om er wat over te schrijven hier… Waarom? Omdat de weken na Thanksgiving gekkenhuis waren en ik tussen alle deadlines door niet echt een goed moment kon vinden om te schrijven.

img_0683

Voor Thanksgiving waren Funs en ik uitgenodigd door vrienden in Ohio, een plek waar we beiden nog nooit waren geweest. Ik vloog vanaf SFO (San Francicsco) terwijl Funs vanuit AMS (Amsterdam) vertrok. Je kunt het zien als een enorm extravagante date om elkaarĀ na een maand weer te zien terwijl we allebei soort van op vakantie waren. šŸ™‚ Ohja, en toen ik in het vliegtuig zat, kreeg ik ineens dit toch wel heel bekende koekje voorgeschoteld:

img_0677

Hoewel Thanksgiving origineel een feest was om te bedanken voor de goede oogst – waarbij de Pelgrims en de Native Americans gezellig samen om de tafel zaten (wat niet echt een realistisch beeld is voor de algehele relatie tussen de Westerlingen en de originele bewoners van de VS – is het nu vooral een lang weekend waarop heel het land terugreist naar waar hij/zij vandaan komt om daar met familie 4 dagen aan eten in 1 dag op te eten. Dus, voor dit lange weekend waren wij even familie van onze vrienden in Ohio, wat echt heel erg super was!

fullsizerender-copy

Het bord hierboven toont een traditionele verzameling Thanksgiving gerechten. Deze kregen wij op Thanksgiving dag zelf te eten bij de stiefmoeder van onze vriendin, die ook nog eens in een heel mooiĀ lakehouse woont. Als we vooraan het bord beginnen en met de klok meegaan zien we hier: eenĀ roll (ook wel bekend voor ons alĀ broodje),Ā green bean casserole (sperziebonen met champignon creme soep en een kruimel met van die gefrituurde shallotjes die wij vaak bij Indonesisch eten hebben),Ā mashed potatoes (spreekt voor zich),Ā stuffing (dit is een soort mix van brood, ui en soms vlees wat in de kalkoen wordt gestoken en zo mee wordt gebakken),Ā turkey (hier zie je zowel licht als donker vlees), twee soortenĀ cranberry sauce (als ik het me goed herinner komt de donkere uit een blik en is de lichte huisgemaakt), en eenĀ devilled egg (dit was een snack vooraf die ik niet snel genoeg had opgegeten haha). Als dessert was er een traditioneleĀ pumpkin pie (later in deze post een foto van wat dat is, want ik heb er later zelf eentje gebakken).

img_0711

Hierboven nog een foto van de kalkoen voordat hij in stukjes werd gesneden. Andere tradities tijdens Thanksgiving zijn: spelletjes spelen, American Football kijken, en binnen deze familie was het verassend genoeg ook ok om het over politiek te hebben (zeker na deze verkiezingen is dat toch een moeilijk punt – wij waren enigszins bezorgd omdat Ohio deze keer republikeins had gestemd!).

img_0710

Omdat onze vrienden ons ook nog wat van Ohio wilden laten zien zijn we naar Cleveland gereden om naar de Rock & Roll Hall of Fame te gaan! Mocht je ooit in de buurt zijn, dan is dit zeker een aanrader! De Hall zelf is nogal saai (gewoon een muur met handtekeningen), maar er is een heel museum omheen over de geschiedenis van Rock en ook speciale exhibities die over onderwerpen gaan die nu wat relevanter zijn (zoals de rol van muziek tijdens de verkiezingen, of als methode om geld op te halen voor goede doelen). Hierboven een foto van de “van alles en nog wat kist” die de Rolling Stones overal mee naar toe namen. Als je goed kijkt zien je op de onderste la een ronde sticker met een bulldog, die komt uit Amsterdam! De sticker daaronder (UFIP?) kwam geloof ik uit Rome! Ik vind ook de sticker met “work-free drug place” erg grappig šŸ™‚

img_0742

Op de zaterdag na Thanksgiving kregen we nog een Thanksgiving maaltijd voorgeschoteld, dit keer bij onze vrienden thuis. Hun kalkoen ging op de BBQ in plaats van in de oven, wat zorgde voor een enorm lekkere, gerookte, smaak (check die kleur!). Mijn taak voor deze maaltijd was het verzorgen van de taarten aan het einde. Ik heb een traditioneleĀ pumpkin pie gemaakt (hieronder, links), maar ook eenĀ American Apple PieĀ  (je weet wel, van de filmĀ American Pie :P). Was erg leuk om allebei eens te proberen, en het eind resultaat was super lekker!

Iets anders wat hier gebeurd na Thanksgiving, is dat er meteen wordt overgegaan op de Kerst-voorbereiding. Het startschot is meteen de vrijdag na Thanksgiving. Dus de dag na Thanksgiving zag het huis van onze vrienden er aan de buitenkant ineens zo uit:

img_0746

Best cool toch? Voor de grote “boom” aan de linkerkant is Funs helemaal naar boven geklommen, met gevaar voor eigen leven! Gelukkig kwam hij weer heelhuids beneden zonder al te erge verwondingen.

Poeh, wat een lang verhaal alweer. Funs en ik vonden het echt supergezellig bij onze vrienden, en hopen volgend jaar in ons eigen huisje hier een magistraal Thanksgiving diner op tafel te toveren. Als je langs wil komen, laat het weten, het is de vierde donderdag van November!

Mini honeymoon: San Francisco

Welkom bij deel 2 van de rapportage over onze mini-moon (ja, alles moet afgekort worden)! Na onze avonturen in Napa en BodegaĀ reden we naar het mooie, met lekker eten gevulde, San Fransisco. We verbleven in Hotel King George, voornamelijk vanwege de locatie en de goede deal. De kamer was opzich leuk, maar we hadden onder ons op straat een zwerver die de hele dag sliep en vervolgens de hele nacht tegen zichzelf (of tegen de stemmen in zijn hoofd) schreeeuwde. Na de eerste nacht was hij gelukkig even weg, om de laatste nacht terug te keren.

 

IMG_0138

Nadat we aangekomen waren en we onze spullen in het hotel hadden achtergelaten, besloten we een cocktail te drinken bij Rye. Dit is zeker een aanrader voor cocktail en Whiskey liefhebbers. Funs kon helemaal losgaan op speciale bottelingen van Whiskey (bourbon, rye, en scotch), en ik heb genoten van een speciale uitvoering van de G&T en een Old Fashioned gemaakt met hun locale bourban basis (die bijna naar speculaas smaakte, zoveel kruidnagel zat erin). Daarnaast was de barman/mixologist super gezellig. Het begon (zoals altijd) met een opmerking over het t-shirt dat Funs aanhad (het logo van Ghostbusters). Daarna schonk hij onze gratis testers in en verwees hij ons naar een leuk restaurant. Dat restuarant was Huxley. Dit is het eerste restaurant in Amerika waar ik risotto heb gegeten waar geen room aan is toegevoegd! Dus, mocht je in de buurt zijn, zeker proberen. Ze doen op zondag ook een brunch die erg goed schijnt te zijn.

DSC_0808

Op zondag besloten we naar de Golden Gate Bridge te lopen, om er vervolgens ook overheen te lopen. Na een uur lopen (grote stad zeg, San Fransisco) waren we allebei Hangry (we wilde bij de brug in de buurt brunchen). Dus zijn we neergestreken bij Palmer’s Tavern, waar we vervolgens heerlijke Eggs Benedict (met pork belly!) en sausage en eggs hebben gegeten. Toen toch maar een uber naar de brug genomen (om onze benen te sparen)… Erover heen lopen was zeker een ervaring! Het is echt een superlange brug, maar je hebt de hele tijd wat te zien (als er niks in het water gebeurd zijn er altijd andere mensen op de brug om te bekijken).

DSC_0810

Toen we aan de overkant waren wilden we ook lopen naar de veerboot in Sausalito die ons weer terug naar de stad zou nemen. Google Maps zei, “tuurlijk kan dat!”. Vervolgens liepen we een halfuur naast een weg waar auto’s met 80km/u voorbij kwamen razen! Niet OK Google…!

Eenmaal terug in de stad zijn we naar een dive bar gegaan (Tempest). De vibe is een beetje a la de dive bars bij het Leidse Plein in Amsterdam. Het bier is goed, de cocktails wat mind (ik probeerde een G&T en er zat nul prik in de T).

Ten slotte zijn we gaan eten bij Amber India. We liepen erlangs toen Funs ineens zei dat hij hier altijd al wilde eten maar nog nooit geweest was. Ik had eerder die dag wat research gedaan over restaurants in de stad, en Amber India was daar langs gekomen. Dus we besloten snel te reserveren en er later die avond te gaan eten. Het was errug lekker! Een tip, als je rijst wil dan moet je dat apart bestellen! Wij waren het vergeten, maar met Naan en Pappadum kom je er ook en mis je de rijst eigenlijk niet. De wijnlijst is ook uitgebreid en lekker.

IMG_0153

Op maandag begonnen we met dim sum bij Yank Sing. Hoewel dit zeker een wat chiquere plek is om te dim summen, is het het echt wel waard. De gerechtjes die wij geprobeerd hadden smaakten allemaal vers en precies goed klaargemaakt. Zie hierbonven aan de soep-dumplings. Dit zijn dumplings die letterlijk gevuld zijn met bouillon (en wat vlees). Je moet de soep er eerst uitzuigen voordat je de hele dumpling opeet. Super lekker!

Hierna even naar de T-mobile winkel gegaan, waar we uiteindelijk niks konden doen. Ik wilde mijn net ontvangen Social Security Nummer doorgeven, zodat ik gewoon de rekening automatisch kon betalen en het mee ging tellen voor mijn credit score, maar de winkel-mensen zeiden dat het te vroeg was en dat ik na een maand of twee-drie maar terug moest komen. Toen naar de bank gegaan, waar ze mijn nummer gelukkig wel wilden toevoegen!

IMG_0155

In de middag zijn we toen naar SF MOMA gegaan, het moderne kunst museum van San Fransisco. Ons advies: ga misschien eerst naar de vijfde verdieping. Hier hangen stukken van Warhol, Roy Lichtenstein, en Jackson Pollock. Op de derde verdieping (waar je begint) zijn er wisselende exhibities, die ook leuk zijn, maar niet per se heel bekend voor ons kunst leken. De foto hierboven is een closup van een stuk dat op metaal was gedrukt. Als je ervoor stond werd je er helemaal duizelig van.

De avond hebben we traditioneel bij Sanraku gegeten. We gaan hier altijd heen als we in San Fransisco zijn. De sushi is super lekker en super vers, en de sushi meesters maken het voor je neus klaar.

Op de laatste dag, de dag dat Funs weer naar huis vloog, hebben we ontbeten bij Lori’s Diner, een diner die 24/7 open is en je dat jaren 50 gevoel geeft. Daarna zijn we samen naar het vliegveld gereden, heb ik Funs uitgezwaaid, even op de wc zitten huilen (:P), en toen ben ik via Mountain View opgepikt door mijn huisgenootje om weer terug te keren naar Merced, waar het schooljaar op het punt stond te beginnen!

 

Mini Honeymoon: Napa Valley

Na weken gevuld met geregel, telefoongesprekken, en gedoe waren we toe aan wat ontspanning. Omdat we net getrouwd zijn besloten we het maar een mini honeymoon te noemen. Last minute hebben we gekozen voor Napa Valley en daarna wat dagen in San Fransisco. Op donderdag stapten we in auto en reden we naar het noorden van California, waar de Napa Valley zich bevind.

We bleven in een hotel (meer een motel…) dat Chardonnay Inn heette. Ik zou het niet per se aanraden, het ligt langs een best drukke weg en de kamers zijn een beetje ouderwets en niet al te schoon. Aan de andere kant is het wel semi-goedkoop voor de locatie en kan je parkeren op het terrein. Nadat we onze spullen hadden gedumpt zijn we naar het centrum van Napa (de stad, niet de streek) gelopen. Nadat we een beetje hadden rondgekeken besloten we eerst een biertje te proberen in een van de weinige bars waar bier geschonken werd, Downtown Joe’s Brewery. Ze maakten hun eigen bier en het was verassend lekker! Wel een waarschuwing, als je een appetizer bestelt, verwacht dan niet dat het een klein hapje is! Ik bestelde de guacamole met chips and kreeg genoeg voor 4 porties!

IMG_0113

Na onze goedvullende “appetizers” besloten we om naar Bounty Hunter te gaan. Dit is een BBQ restaurant, waar ze goed klaargemaakt vlees combineren met geweldige wijn. Omdat we eigenlijk al vol zaten van het eten bij de Brewery besloten we het hier te houden bij charcuterie en kaasplankjes (super lekker btw!). Maar, wel gepaard met een aantal goede glazen wijn! Zoals je hierboven kan zien kregen we elke keer een “flight” wijn, wat betekent dat je kleinere glazen krijgt van 3 of 4 soorten wijn, zodat je goed de overeenkomsten en verschillen kan proeven.

Omdat we aan een langere tafel zaten raakten we aan de praat met het stel naast ons. Ze bleken in Napa te wonen en zichzelf af en toe te trakteren op een avondje BBQ. De man van het stel was een hypnotherapeut, wat ik met mijn psychologie achtergrond natuurlijk fascinerend vond. Hij vertelde dat je kan leren onder hypnose te raken door je hersengolven te veranderen in bijvoorbeeld Gamma-golven. Dit kan je doen door speciale muziek te luisteren die die golven nadoet. Zeker iets wat ik nog eens ga nalezen!

Na een gezellige avond boodt het stel aan ons terug te brengen naar ons hotel, een aanbod wat we maar al te graag accepteerden!

IMG_0116

Op vrijdag besloten we te brunchen bij Grace’s Table, een leuke cafe’tje waar alles organic en local is. Zie hierboven mijn geweldige ontbijt (pancakes!!!). De koffie en sinaasappelsap waren ook goed. Zeker een aanrader. Hierna zijn we naar Oxbow Public Market gelopen, een soort foodhall zoals we die in Rotterdam en Amsterdam ook hebben. Nadat we nogal geschrokken waren van cruesli die 20 dollar kostte zijn we maar op jacht naar wijn gegaan.

IMG_0118

Op aanraden van een vriend van Funs begonnen we bij Gloria Ferrer, een wijngaard die bubbel wijn maakt. Hier genoten we van een “flight” van 3 (of in Funs z’n geval 4) verschillende bubbel wijnen, waarvan we beiden de Rose het lekkerst vonden. We aten hierbij truffel chips en charcuterie. De wijngaard lag mooi gelegen bovenop een heuvel, dus we konden genieten van het uitzicht.

IMG_0119

Na een korte pauze reden we door naar Yountville, een plaatsje waar zich maar liefst 4 michelin sterren bevinden. Deze zijn verdeeld over The French Laundry (3) en Bouchon (1). Daarnaast zijn er ook nog eens twee restaurants met een “Bib Gourmand”, een soort runner-up classificatie van Michelin (dit zijn Redd Wood en Bistro Jeanty). Hebben we bij een van deze restaurants gegeten? Uiteraard niet, want we hadden niks gepland. Toen ik keek of we bij Bouchon konden eten ging ik helemaal tot november en toen zei de reserverings-app dat ik te ver in de toekomst keek… Dus daar is gewoon nooit plek. MAAR! We hebben wel wat lekkers gehaald bij Bouchon Bakery, een pattiserie naast het Bouchon restaurant. We kunnen de Chocolate Bouchon en de Raspberry Cheesecake enorm aanraden.

Na de Cheesecake zijn we doorgelopen naar Ma(i)sonry, een locatie waar verschillende wijngaarden samenkomen in een collectief om zo proeverijen van kleinere wijngaarden mogelijk te maken. Daarnaast verkopen ze ook kunst gemaakt door (redelijk) lokale artiesten. In plaats van vastgestelde “flights” krijg je hier een wijn expert die samen met jou gaat kijken welke van hun wijnen je waarschijnlijk het lekkerst gaat vinden. Onze expert was erg aardig, en gaf ons zelf een extra glaasje gratis om mee te beginnen. De omgeving is zeer ontspannend, je zit namelijk tussen de olijfbomen in de achtertuin. De beelden die ze verkopen zijn wel enorm prijzig…

Ten slotte zijn we die dag bij Celadon gaan eten. Dit restaurant werd ons door veel mensen (en het internet) aangeraden, maar we waren allebei teleurgesteld. We hadden gereserveerd, maar werden in een hoekje tussen een half muurtje enĀ een pilaar gepropt. Het eten was ook niet echt indrukwekkend (denk: een gerecht dat Crispy Pork Belly with Water Melon heet, maar vervolgens 20 stukken water meloen en 4 stukjes pork belly bevat). Wij zouden dit dus NIET aanraden. šŸ˜‰

Op zaterdag begon onze reis naar San Fransisco. Omdat we tussendoor ook nog wat wilden zien besloten we naar Bodega en Bodega Bay te rijden. Leuk feitje, Hitchkock heeft een hoop scenes in de film “The Birds” opgenomen in Bodega en Bodega Bay. Hierboven zie je een screenshot van de film en daarnaast een foto die ik heb genomen van datzelfde huis. Voor meer info over het huis, zie hier. De kerk hieronder wordt ook gebruikt in de film. Bodega overleefd denk ik op de paar toeristen die hier elke dag langsrijden. Er wonen slechts 200 mensen in dit dorpje.

IMG_0124

In Bodega Bay besloten we eerst even naar Doran Regional Beach te gaan. Hier hebben we over het strand gelopen (verassing!) en een complete crab-schaal (het lijf) gevonden. Daarna zijn we gaan eten bij Lucas Wharf. De fish en chips waren super lekker (de chips waren eens een keer twee keer gefrituurd, wat Amerikanen meestal achterwege laten). Mijn Clam Chowder (Boston stijl) was ook goed op smaak. Verder is het een gezellig, lokaal, typisch Amerikaans restaurant (zie ook de website).

Hierna reden we via Point Reyes Station (een hippie-stadje met een enorm leuke boekhandel) door naar San Fransisco. Daarover in de volgende post meer!