Zomer 2017 – Israel

Zoals jullie allemaal al wel weten is mijn zomer dit jaar een beetje anders gelopen dan verwacht (lees: al mijn spullen zijn gejat waardoor ik 3 weken langer in Nederland moest blijven om al mijn documenten weer opnieuw aan te vragen en te ontvangen…). Maar, voor dat allemaal gebeurd was waren Funs en ik in Israel. Hij vooral voor werk, maar ik gewoon voor vakantie. Bij deze wilde ik toch nog wat foto’s en ervaringen van die week delen. Helaas ben ik alle foto’s die op mijn telefoon stonden kwijt (bedankt tassendief), maar gelukkig had ik mijn dure camera die dag in the airBnB gelaten en heb ik de ‘mooie’ foto’s nog wel.

DSC_0023(Rothschild)

De eerste volledige dag besloot ik om door de stad te lopen en op ontdekking te gaan. Ik begon bij Rothschild, een lange boulevard die dwars door de stad snijdt. In het midden kan je wandelen door een plantsoentje waar kleine koffiehuisjes, bankjes, en speeltuintjes elkaar afwisselen. Langs de boulevard zijn allerlei leuke restaurantjes en barretjes, zoals BuXa, waar allerlei kleine figuurtjes in vitrinekasten te zien zijn en je goede cocktails kan drinken.

DSC_0024
(Rothschild)

Aan het einde van Rothschild kom je uit op Habima Square (letterlijke vertaling vanuit het Hebreeuws is het Podium Plein). Aan dit plein zit het Habima Theater, het Cultuurpaleis en het Helena Rubinstein Pavilioen voor Moderne Kunst.

DSC_0031(Habima Square)

Tel Aviv als geheel doet aan als veel andere Middelandse zee steden. Het weer is mooi, de architectuur is chaotisch, de mensen zijn vriendelijk, en er wordt allerlei hoogbouw gebouwd. Je hebt totaal niet het idee dat je je in een land bevind dat in een religieuze oorlog verwikkeld is. In Tel Aviv lijkt iedereen jong en lijkt iedereen het Joodse geloof meer te zien als een ding wat hen allemaal verenigd dan een ding waar over gevochten moet worden. Voordeel voor mensen zoals ik is dat vrijwel iedereen perfect Engels spreekt, omdat ze dit op school leren (zoals wij in Nederland). Ik was initieel bang dat ik niks zou kunnen begrijpen omdat het alfabet zo anders is, maar gelukkig hebben ze voor touristen menu’s in het Engels.

DSC_0032(Habima Square)

In Tel Aviv voelde ik me altijd veilig. Het enige rare dat ik heb meegemaakt was dat ik een keer over de stoep liep en er een man op me af kwam die heel nodig langs mij wilde aan mijn linkerkant. Maar ik wilde eens assertief zijn dus ik bleef zo lopen dat dat voor hem onmogelijk was. Toen hij aan mijn rechterkant mij voorbij liep snapte ik ineens waarom hij liever via de andere kant was gegaan. Aan zijn rechterarm (de arm die nu het dichtst bij mij was) hing een volautomatisch machinegeweer. Deze man was gewoon in burger kleding dus dit was voor mij volledig onverwacht! Later hoorde ik van Funs z’n collega’s dat dit vrij normaal is.

DSC_0037(Habima Square met Cultureel Paleis in de achtergrond)

Veel gebouwen in Israel zijn gebouwd in de jaren ’30 volgens de Bauhaus stijl door Joodse architecten uit Duitsland die waren gevlucht voor de Nazis. Helaas heb ik hier alleen maar foto’s van gemaakt met mijn telefoon, maar soms zie je op foto’s in deze post nog wel wat witte gebouwen. Ze worden beschermd als een  World Cultural Heritage site onder de noemer Witte Stad.

DSC_0044(Habima Square, terugkijkend naar Rothschild)

Na Habima Square ben ik via Sderot Chen doorgelopen naar Rabin Plein. Dit plein is vaak de locatie voor demonstraties en stakingen. In 1995 werd de naam origineen Rabin Plein nadat premier Yitzak Rabin hier vermoord was. Op het plein staat ook een Holocaust monument (genaamd Holocaust en Wederopleving monument).

DSC_0056(Rabin Plein, Holocaust Monument, zie vooral ook de photobomber linksvoor)

Als je een drone zou hebben zou je kunnen zien dat het monument van boven de vorm van een Ster van David heeft. Ik begreep dat de onderste piramide de ervaring tijdens de Holocaust voorstelt, terwijl de bovenste piramide (die naar de hemel opent) de bevrijding en wederopbouw representeerd.

DSC_0061
(Waterlelies op Rabin Plein)

Op het plein was ook een fontein/vijver met daarin een enorme hoeveelheid waterlelies. Dit was erg mooi en rustgevend. Helaas was er een enorme groep Amerikaanse toeristen die door een lokale gids met veel bombarie werden rondgeleid. Ze besloten met z’n allen op het platform van het Holocaust monument te klimmen en dan een foto te maken terwijl ze er allemaal weer vanaf sprongen… Ze hadden wel iets meer respect mogen hebben (volgens mij begin ik al een oud dametje te worden die zeurt over ‘de jeugd van tegenwoordig’).

DSC_0059(Lelie vijver bij Rabin Plein)

Hierna besloot ik naar het strand te lopen (jaha Tel Aviv is ook nog eens een badplaats, de ultieme middelandse zee locatie!). Wat me onderweg nog opviel was dat oud en nieuw in Tel Aviv heel goed samen lijken te gaan. De wolkenkrabbers worden omringd door kleine oudere gebouwtjes.

DSC_0071(Ergens in Tel Aviv)

Het strand was erg ontspannend. Zoals iedereen die wel eens naar de Middelandse zee is gegaan weet, de zee is een comfortabel temperatuurtje, heel helder, en erg rustig. Heel wat anders dan de oceaan waar we in California mee moeten dealen. In de foto hieronder zie je op de achtergrond het oude stadje Jaffa (waar Funs en ik later deze week samen naartoe gingen).

DSC_0074
(Strand, Tel Aviv)

Op vrijdag waren we uitgenodigd door een collega van Funs om bij hem thuis met zijn familie het weekend te vieren (wat in Israel vrijdag en zaterdag is). Dit was een superleuke avond waar we letterlijk alle familie leden tegelijkertijd hebben ontmoet. Super cool om te zien dat ze elke week samenkomen, allemaal een gerecht meenemen, en dan super relaxed op het dakterras van de avond genieten. Hieronder wat foto’s van Jaffa, toen Funs en ik daar samen heengingen. De laatste foto is binnen in de kathedraal van Tel Aviv (jaha die hebben ze ook daar).

(Jaffa, Tel Aviv)

In het weekend hebben Funs en ik een auto gehuurd en zijn we naar de Dode Zee gereden. Dit moest wel met een omweg, want als je direct rijdt moet je door Jeruzalem en de Gaza strook, wat de autoverhuurder niet zo’n goed idee vond. Dus we zaten ongeveer 2 en een half uur in de auto, omringd door woestijn, met af en toe een kameel (helaas zag ik ze altijd te laat om de goede camera te pakken en er een foto van te maken…). Zodra we de stad uitwaren sprak iedereen ineens een stuk minder Engels, dus toen we moesten tanken op de terugweg en we het tank-apparaat niet begrepen, moest ik met wat gebarentaal en veel vraagtekens met de tankstation medewerkers praten om het allemaal geregeld te krijgen. Gelukkig waren zij ook bereid om te proberen mij te begrijpen, dus uiteindelijk kwam alles goed.

Ergens halverwege was er ineens een soort kunst ding van oude motoren en metaal. Helaas was er niet echt een plek om even te stoppen en te kijken, dus heb alleen een snelle foto kunnen maken. Hier zie je wel ook hoe het landschap er verder uit zag onderweg: woestijnig.

DSC_0095(Ergens tussen Tel Aviv en de Dode Zee)

Onderweg zijn we nog gestopt bij Ein Gedi, een oase middenin de woestijn. Het was best apart om zoveel groen te zien in het midden van het woestijngebied (hoewel het ook weer niet zo groen was als oases er in films altijd uitzien). Op de bovenste foto zie je op de achtergrond de Dode Zee.

DSC_0125DSC_0127(Ein Gedi, Israel)

En toen waren we eindelijk bij de Dode Zee. We waren helemaal naar het meest Noordelijke puntje gereden, naar Kalia Beach. Dit scheen een van de mooiere plekken zijn, en is ook de locatie van de “lowest bar in the world” (omdat de Dode Zee het laagste punt op aarde is). Helaas heb ik daar vooral fotos met mijn telefoon genomen. Hieronder een paar foto’s met de goeie camera.

(Dode Zee, Israel)

Dat stuk wat Funs laat zien in de foto linksonder is een stuk zout. Het was enorm vaag om in de Dode Zee te dobberen. Er staan super veel waarschuwingsborden dat je niet moet zwemmen, dat je meteen naar een dokter moet als je water in je oog of in je mond krijgt, dat je niet mag springen of spetteren, etc. Je kan niet echt zwemmen, ook al zou je het willen, het water is zo “zwaar”… Het enige wat je kan doen is gewoon een beetje dobberen. Het is alsof het water een lounge stoel voor je vormt, dus je zit een beetje terwijl je in het water drijft (dus je zit niet op de bodem van de zee, maar je “zweeft” erboven). Het water voelt ook heel raar, heel plakkerig. Het idee is dat je jezelf insmeert met de modder van de bodem, dat zorgt voor een gladde, zachte huid. Dus dat hebben we dan ook maar gedaan. Het maakt je huid inderdaad erg zacht, maar het is ook een gedoe om het allemaal weer uit je zwempak te krijgen hahaha.

Toen we eruit wilden gaan gleed ik weg op de bodem (die modder is superglad!) en haalde ik mijn arm een beetje open aan een van de rotsen. Het is maar goed dat we er daarna meteen uitgingen, want het begon meteen te steken van al het zout in het water. Wel lekker ontsmettend hahaha.

Poeh. Toch nog een lang verhaal geworden (1500+ woorden nu!). Natuurlijk hebben we wel meer gedaan dan de dingen hierboven. Doordeweeks zijn we vaak uit eten geweest met collega’s (ze hebben enorm lekker Mexicaans, Italiaans, en natuurlijk Israelisch eten in Tel Aviv), hebben we biertjes gedronken in coole barretjes in rare steegjes, en elke ochtend genoten van het enorm uitgebreide ontbijt in ons hotel (Funs was daarna nog een keer naar Tel Aviv voor werk en ze herkenden hem nog! Ze vroegen zich af waar ik was dit keer!). Als je ooit eens denkt: “waar zal ik nu eens op vakantie gaan?”, ik kan Israel (en Tel Aviv specfiek) erg aanraden. Hopelijk kunnen Funs en ik nog een keer samen gaan zodat we ook Jeruzalem nog kunnen bezoeken. Dit keer hadden we het gevoel dat we niet echt tijd hadden om het echt goed te verkennen en zien.

Advertisements

Eerste jaar PhD = Done!

Ik heb mijn eerste jaar als PhD student overleefd!!! (Jeeej!!!!)

Sinds de gebeurtenissen in mijn vorige post (New Year’s Eve) is er weer veel gebeurd. Ik zal proberen over alles iets te vertellen 🙂

Funs in de VS!

In januari was het dan eindelijk zo ver! Funs verhuisde ook naar de VS. Als verassing ben ik hem komen ophalen op het vliegveld 🙂 Maar omdat hij al een auto gehuurd had voor de eerste week daar moest ik met de trein naar het vliegveld gaan. Dus eerst met de auto van Merced naar een vriendin in Cupertino, en die heeft me toen naar het dichtstbijzijnde trein station gebracht. Gelukkig was Funs heel verrast en heel blij om me te zien, dus het was al het gedoe zeker waard! Hier is hij met al zijn bagage bij de rental car balie!

IMG_1326

Winter in California (het seizoen dit keer!)

In januari kregen we ook te maken met de ergste regen die California in jaren had gezien (zie hier voor een artikel over al die regen). Ik denk graag dat het komt omdat wij Nederlanders naar California zijn verhuisd met toch wel het idee dat het altijd mooi weer zou zijn. Nee dus, dachten de weergoden hier, we laten die Nederlanders gewoon lekker dealen met de regen die ze proberen te ontsnappen! Door al die regen veranderde het anders zo gele landschap in een groene gras-oase (ook fijn voor de koeien!):

IMG_1547(echte Mercedse koeien)

En na al die regen kwam ook de staatsbloem van California ons begroeten. Deze bloem, de Eschscholzia Californica (ook wel Californian poppy of Golden poppy) is een plaag in de staat, maar mag door zijn status als staatsbloem eigenlijk niet weggemaaid worden. Ik vind de oranje kleur erg fleurig en bijna Hollands.

IMG_1727(Golden poppy van dichtbij)

King’s Day in San Francisco

Over oranje gesproken, wist je dat Koningsdag ook in San Francisco wordt gevierd? Er zijn flink wat Nederlanders die zich in San Francisco en omstreken hebben gevestigd en die komen natuurlijk graag samen om het oerhollandse Koningsdag te vieren. Hiervoor lenen wij voor een dag een Ierse windmolen die in het Golden Gate Park staat. Het evenement wordt gesponsort door grote Nederlandse namen als KLM en Heineken en je kan er alles wat je maar kan missen in Nederland vinden: frikandellen, poffertjes, vrijmarkt, Heineken bier, frieten met mayonaise, snert, haring… En er is een winkeltje met andere Hollandse essentials, zoals ontbijtkoek, beschuitjes, DE koffie, appelstroop, en pannenkoekenmix.

IMG_1814(de windmolen met wat Oranje feestgangers erbij)

Funs en ik zijn erheen gegaan met onze vrienden Eddo (ook Nederlander), Delya (zijn vrouw) en Ryan (een Britse expat). Daar aangekomen kwamen nog wat vrienden van Eddo en Delya, en ontmoetten we ook een man die al 25 in San Francisco woonde en zijn huidige vriendin. Het hele evenement voelde enorm Hollands (een beetje kneuterig maar wel super gezellig). Er liepen wat Amerikaanse politie agenten rond (compleet met wapens), maar die hadden maar weinig te doen. Dus toen gingen ze met mij op de foto 😛

IMG_1825(zijn ze niet schattig?)

Toen King’s day een beetje ten einde liep werden we uitgenodigd om nog bij zijn huis verder te chillen. Daar aangekomen bleek dat ze ook een hele groep Nederlandse rechtenstudenten hadden uitgenodigd. Ze kwamen uit Groningen en studeerden bedrijfsrecht. Ze waren naar Silicon Valley op een soort “schoolreisje” om te praten met CEOs en advocaten hier. Er waren ineens allemaal rokers, en er werd veel Nederlands gepraat. Echt super vaag om een stukje Nederland in de VS te hebben voor een dagje. De sfeer was meteen superhollands. Ook leuk: Funs stond in het huis naar wat kunst te kijken, blijkt dat ze een echte Herman Brood hebben (Purple Haze — In het echt dus veel paarser dan deze zeefdruk)! De eigenaar van t huis (en het schilderij) dwongen Funs om over de verf heen te gaan met zijn hand, want kunst moet je “voelen”. Erg surreal!

Het jaar afronden op UC Merced

In Merced was ik deze eerste helft van 2017 ook erg druk. Naast het afronden van allerlei vakken (met bijbehorende deadlines…) heb ik een poster gepresenteerd op een lokaal UC Merced evenement (zie hieronder), mijn eerstejaar presentatie gehouden (was super zenuwachtig, maar achteraf zeiden veel van de professoren dat wij het beste cohort in lange tijd waren! Pfiew!), veel simulaties op de computer gerund en een plan gemaakt voor de zomer.

IMG_1632(ik en mijn poster)

De laatste paar weken van het jaar waren best wel stressen. Er waren veel deadlines, en daarbovenop waren er ook nog wat dingen in ons prive leven (van zowel mijzelf als een van mijn huisgenootjes’) waardoor het moeilijk was om te focussen. Dus, toen het eindelijk voorbij was zijn we bij een ander klasgenootje aan het zwembad van haar apartementencomplex gaan chillen met wat margharitas! Zie hieronder mijn huisgenootjes Snap (Snapchat) om dit belangrijke moment vast te leggen:

IMG_1919

Mountain View

Zo, nu hebben we misschien wel weer even lang genoeg gelezen 🙂 Wat ik nog even wilde zeggen is dat Funs en ik nu samen een appartement in Mountain View hebben. De inrichting is bijna compleet, dus binnenkort een post met wat meer foto’s, maar hieronder alvast een sneak peak!

IMG_1418(de eerste foto van ons appartement)